Nederlands - Français - English

NTAA’19 –LAUREATEN
Zebrastraat Gent

Organisatie: Stichting Liedts-Meesen & Zebrastraat

Publieksprijs
495 bezoekers brachten hun stem uit. De volgende projecten ontvingen 30 stemmen of meer:
– The Timid Wilderness van Miranda Moss (ZA) (139)
– Doing Nothing With AI van Emanuel Gollob (AT) (69)
– Perfect View van Daniel Jolliffe (CA) (54)
– Probably Chelsea van Heather Dewey-Hagborg (US) (34)
– bearing van Greg Marshall (CA) (33)
“The Timid Wilderness is een immersieve, interactieve installatie bestaande uit een verlichtende jungle van schuchtere bloemen. De bloemen zijn gevoelig voor geluiden, vooral voor die van mensen. Ze sluiten zich als het geluidsniveau te hoog is, maar bloeien weer open als de stilte terugkeert. Het werk is geïnspireerd door het vermogen van verstuivende insecten om op bloemen patronen te ontdekken die alleen zichtbaar zijn in het UV-spectrum en probeert weer te geven hoe deze wonderbaarlijke, verlichtende wereld eruitziet. Het plaatst ook vraagtekens bij de manier waarop wij communiceren met onze natuurlijke omgeving. Hoewel het werk speels interactief is en visueel erg aantrekkelijk, heeft het ook een donkere ondertoon die verwijst naar de destructieve vermogens van de mens en zijn impact op de planeet. Het bestaat grotendeels uit gerecycleerde materialen en wil ons laten zien hoe ecologie en technologie in evenwicht met elkaar werken, en wil vooral op een speelse manier ideeën bijbrengen over biomimetica.”

Juryprijs
Alle acht internationale juryleden – Stichting Liedts-Meesen, Jean-Marie Dallet (kunstenaar en professor aan de universiteit Paris 8), Stef Van Bellingen (artistiek leider van WARP Sint-Niklaas), Nick Ervinck (kunstenaar en winnaar van de publieksprijs van NTAA 2018), Yves Bernard (artistiek directeur van iMAL Brussel), Alain Thibault (artistiek directeur van ELEKTRA Montreal), Ralph Dum (wetenschappelijk medewerker van de Europese Commissie) en Karen Helmerson (programmadirecteur voor Electronic Media, Film & Visual Art aan de NYSCA) – hebben hun oordeel bekendgemaakt. Zes projecten ontvingen zes stemmen of meer:
– Probably Chelsea van Heather Dewey-Hagborg (US) (13)
– Perfect View van Daniel Jolliffe (CA) (10)
– Putting the Pieces Back Together Again van Ralf Baecker (DE) (8)
– Nonfacial Portrait van Shinseungback Kimyonghun (KR) (7)
– Summerland van Matthew Ostrowski (US) (6)
– Asemic Languages van So Kanno and Yang02 (JP) (6)
“Probably Chelsea bestaat uit dertig verschillende mogelijke portretten van Chelsea Manning die algoritmisch gegenereerd zijn op basis van een analyse van haar DNA. Genomische gegevens kunnen tal van verschillende verhalen vertellen over wie en wat je bent. Probably Chelsea Laat zien op hoeveel manieren je DNA als data kunt interpreteren en hoe subjectief het lezen van DNA eigenlijk is. Probably Chelsea gaat nog een stap verder door dertig verschillende variaties van Chelseas portret te tonen, samen opgehangen op verschillende menselijke hoogten. De vorm van de installatie is geïnspireerd op de gesprekken tussen Chelsea en Heather Dewey-Hagborg over de grenzen van DNA-profilering en over de grote massabeweging die ijverde voor haar vrijlating uit de gevangenis. Probably Chelsea wil een soort DNA-solidariteit opwekken; op moleculair niveau zijn wij allemaal Chelsea Manning. Elke genomische variatie is een stuk data, een nieuw spoor en een ander mogelijk verhaal. Naarmate meer data worden samengebracht, worden sommige dingen waarschijnlijker en andere minder waarschijnlijk, maar er is nooit een zekerheid en er zijn alternatieve mogelijke verhalen. Pobably Chelsea portretteert deze alternatieve verhalen en toont een staalkaart van de vele verhalen die het DNA van Chelsea kan vertellen.”

Het project ontving een positieve waardering van drie juryleden. Het voorgestelde werk beantwoordt aan de eisen van de competitie en de regels met betrekking tot het esthetische gebruik van nieuwe technologieën, in reactie op hedendaagse waarden.

Prijs in samenwerking met het STARTS-programma van de Europese Commissie
Deze prijs gaat naar Putting the Pieces Back Together Again by Ralf Baecker (DE).
“De kinetische installatie Putting the Pieces Back Together Again is een complex systeem met zelforganiserend en emergent gedrag. Tegelijk is het een artistiek onderzoek en meditatie over hedendaagse wetenschappelijke methodologie. De installatie onderzoekt niet-hiërarchische communicatie en collectief gedrag door een dergelijk systeem om te zetten naar talrijke elektromechanische actoren. Putting the Pieces Back Together Again bestaat uit 1250 stappenmotoren opgesteld in een tweedimensionaal raster. Elke motor is uitgerust met een wijzer gemaakt van wit Acrylglas. De radiussen van de wijzers zijn zo gekozen dat ze die van hun buren doorkruisen. In het geval ze botsen, veranderen de wijzers van draairichting. Door de interactie van tal van entiteiten, ontstaat een complex gedrag aan de oppervlakte van de installatie die spontane patronen vormt. Door de signalen tijdens de looptijd te manipuleren lijkt het alsof de wijzers over hun posities onderhandelen. Putting the Pieces Back Together Again fungeert als een epistemologisch instrument om te kijken naar dynamieken die ontstaan uit niet-hiërarchische en collectieve systemen zoals sociale systemen, economie, klimaatsystemen en biologie.”

Ralph Dum: “Het werk van Ralf Baecker is een reflectie op interactie en emergentie. Een aantal identieke onderdelen (de chips en actuatoren in elke stappenmotor) creëren een systeem dat zich willekeurig, chaotisch gedraagt."

De kunstenaars van de gewonnen projecten ontvangen een geldprijs van € 5000.

De oproep voor kandidaturen voor NTAA’21 zal uitgezonden worden op 1 november 2021.

 












Powered by @Assist